Norma ISO 14120 określa wymagania dotyczące minimalnej dopuszczalnej sztywności i odporności osłon ochronnych na uderzenia.

Testy i obliczenia przeprowadza się na podstawie następujących czynników ryzyka:

            – przypadkowe uderzenie ciała ludzkiego,

            – uderzenie przedmiotu (części maszyny)

Testoání

W pierwszym przypadku symulowane jest uderzenie ciała ludzkiego o masie około 90 kg, które przypadkowo uderza w maszynę z prędkością 1,6 metra na sekundę. Norma określa metodę badania za pomocą wahadła, czyli miękkiego obiektu symulującego ciało ludzkie.

W drugim przypadku podczas symulacji należy uwzględnić uderzenie od wewnątrz na zewnątrz. Test przeprowadza się za pomocą sztywnego obiektu symulującego część maszyny, która pod wpływem grawitacji spada w kierunku maszyny i jej wygrodzenia ochronnego.

Model sztywnego obiektu powinien mieć średnicę 60 – 280 mm; może to być na przykład stalowa kula.

Test można uznać za zakończony pomyślnie, jeśli powstały następujące uszkodzenia:

– trwałe odkształcenie: TAK, jeśli nie narusza odległości bezpieczeństwa według ISO 13857

– początkowe pęknięcia: TAK, jeśli nie naruszają odległości bezpieczeństwa według ISO 13857

– częściowa perforacja: TAK, jeśli nie narusza odległości bezpieczeństwa według ISO 13857

– pełna perforacja: NIE

– utrata okna inspekcyjnego: NIE

– utrata wspornika panelu: NIE

Výiczečia

Dla przypadków 1. i 2. przyjmuje się następujące wzory:

Ep=1/2 * m * V², gdzie

            Ep = energia potencjalna (J)

            m= masa wyrzuconego przedmiotu (kg)

            v= prędkość wyrzutu (m/s)

lub

Ek=m * g * h, gdzie

            Ek = energia kinetyczna (J)

            m= masa wyrzuconego przedmiotu (kg)

            g= przyspieszenie grawitacyjne (9,81 m/s²)

            h= wysokość punktu uderzenia obiektu (m)